Autonomia robotnicza

Autonomia robotnicza
Aby zapobiec degeneracji ruchu społecznego, włoscy autonomiści zrealizowali koncepcję, wybiegającą o krok dalej od realiów ruchów czy partii oficjalnie kontestujących, lecz rzeczywiście potwierdzających istnienie kapitalizmu, w jego ewentualnie odświeżonej formie i treści. Dokonali analizy z punktu widzenia tych, którzy najbardziej odczuwali agresywny charakter gospodarki.

Marksizm i anarchizm

Marksizm i anarchizm
Upadek marksizmu w sferze politycznej i kompromitacja praktycznej realizacji idei „dyktatury proletariatu”, pociągnęły za sobą ogromne przeobrażenia na płaszczyźnie kulturowej. Ideolodzy systemu kapitalistycznego, mogli więc ogłosić „koniec historii”, ruch rewolucyjny został wyrugowany nie tylko w sensie fizycznym, zniknął również z ludzkich umysłów.

Teorie kryzysu

Teorie kryzysu
Czy kryzysy są wpisane w naturę sytemu kapitalistycznego, czy też są wywołane czynnikami wobec niego zewnętrznymi? Rozstrzygnięcie tego dylematu oczywiście ma spore znaczenie dla postawy, jaką dziś przyjmiemy: odrzucimy system w całości, czy będziemy starali się go jedynie reformować... aby dotrwał do następnego wstrząsu.

Samorządowa alternatywa

Samorządowa alternatywa
Czy w latach 80. istniała w ruchu "Solidarność" samorządowa alternatywa, zarówno dla PRL-owskiego socjalizmu, jak i dla kapitalizmu? Co się z nią stało? Czy samorządowa rewolucja została zdradzona, a jeśli tak to przez kogo? Na te pytania, mające fundamentalne znaczenie dla zrozumienia dzisiejszej sytuacji w Polsce, staramy się znaleźć odpowiedź w "Przeglądzie".

Jan Paweł Rogalski, ps. „Paweł” ur. 18 sierpnia 1908 r. w Warszawie. przed wojną pracownik gazety Ostatnie Wiadomości, członek Anarchistycznej Federacji Polski. W 1924 r. jeden z redaktorów socjalistycznego pisma „Nowy Zew”. Od 1926 r. student Wydziału Nauk Polityczno-Społecznych Wolnej Wszechnicy Polskiej. W tym samym roku zaczął działać w anarchistycznej grupie samokształceniowej zorganizowanej przez Beniamina Wolmana, następnie znalazł się w komitecie organizacyjnym Anarchistycznej Federacji Polski. W 1929 r. aresztowany w Warszawie w związku z akademią kropotkinowską. W tym czasie pełnił funkcję sekretarza Warszawskiej Organizacji AFP. W 1930 wyjeżdża do Francji, gdzie pracuje jako robotnik i studiuje na Sorbonie. W 1932 r. wrócił do Polski. W czasie okupacji ukrywał się i ukrywał innych. W październiku 1939 r. organizuje wraz Romanem Jabłonowskim grupę oporu. W sierpniu 1942 r. ucieka z getta warszawskiego. Podczas powstania warszawskiego zostaje aresztowany wraz z rodziną przez oddział SS Division Galizien, udaje im się uciec. Do końca okupacji ukrywa się w Nadarzynie. W styczniu 1947 roku wyjeżdża na zaproszenie anarchistki Rosy Pesotty do USA, gdzie odbywa cykl wykładów o Polsce. Po powrocie znajduje się w orbicie zainteresowania Urzędu Bezpieczeństwa. W 1946 r. wspólnie z innymi anarchistami i Romanem Jabłonowskim zakłada w Łodzi Spółdzielnię Wydawniczą „Słowo”, której został prezesem. W ramach jej działalności wydawano m.in. książki Kropotkina. W 1949 roku zmuszony zostaje do zamknięcia spółdzielni. Od połowy 1949 r. aż do emerytury pracownik wydawnictwa „Książka i Wiedza”. Zmarł 16 marca 1993 r. w Warszawie.
Artykuł aktualizowany: 07.11.2009