Warning: Illegal string offset 'active' in /templates/yoo_scoop/html/pagination.php on line 129

Warning: Illegal string offset 'active' in /templates/yoo_scoop/html/pagination.php on line 135

Warning: Illegal string offset 'active' in /templates/yoo_scoop/html/pagination.php on line 129

Warning: Illegal string offset 'active' in /templates/yoo_scoop/html/pagination.php on line 135

Warning: Illegal string offset 'active' in /templates/yoo_scoop/html/pagination.php on line 129

Warning: Illegal string offset 'active' in /templates/yoo_scoop/html/pagination.php on line 135

Warning: Illegal string offset 'active' in /templates/yoo_scoop/html/pagination.php on line 129

Warning: Illegal string offset 'active' in /templates/yoo_scoop/html/pagination.php on line 135

Warning: Illegal string offset 'active' in /templates/yoo_scoop/html/pagination.php on line 129

Warning: Illegal string offset 'active' in /templates/yoo_scoop/html/pagination.php on line 135

Warning: Illegal string offset 'active' in /templates/yoo_scoop/html/pagination.php on line 129

Warning: Illegal string offset 'active' in /templates/yoo_scoop/html/pagination.php on line 135

Wprowadzenie historyczne


Nestor Machno i Piotr Arszynow wraz z innymi uchodźcami z Rosji i Ukrainy w 1925 r. w Paryżu zaczęli wydawać doskonały dwumiesięcznik "Dieło Truda". Był to przegląd anarcho-komunistyczny. Pomysł na tego rodzaju przegląd zrodził się w ich głowach po uwolnieniu z więzienia Butyrki w Moskwie. Teraz wystarczyło tylko pomysł wypróbować w praktyce. Machno pisał artykuły niemal do każdego wydaniu przez 3 lata.

W 1926 roku do grupy przyłączyła się Ida Mett (autorka demaskującej bolszewików "Komuny kronsztadzkiej"), która uciekła z Rosji. W tym roku ukazała się publikacja "Organizacja Platform". Publikacja "Platformy" wśród międzynarodowego ruchu anarchistycznego spotkała się z oburzeniem. Pierwszym, który ją zaatakował, był rosyjski anarchista Wolin, który też przybył do Francji i założył z Sebastianem Faure pismo "Synthesis" - łączące anarchokomunizm, anarchosyndykalizm i anarchoindywidualizm. Razem z Mollie Steimer, Fleszynem i innymi napisał w odpowiedzi: "Anarchizm nie jest teorią walki klas, jest wizją dla jednostek".

Aby nie zostać zepchniętymi na margines, "Dieło Truda" wystąpiło z inicjatywą zwołania międzynarodowej konferencji. 12 lutego 1927 r. na spotkaniu przygotowawczym do konferencji obecni byli, oprócz grupy Dieło Truda, delegaci Francuskiej Młodzieżówki Anarchistycznej "Odeon", Bułgar imieniem Paweł, indywidualny delegat polskich anarchistów nazwiskiem Ranko, i inny Polak, który przybył na własną rękę, kilkunastu hiszpańskich bojowców, wśród nich Orobon, Fernandez, Carbo i Bibonel, Włoch Ugo Fedell, Chińczyk Czen oraz Francuz Douphier-Meuner. Pierwsze spotkanie odbyło się na zapleczu paryskiej kafejki.

Utworzono wówczas komisję, w skład której weszli Machno, Czen i Ranko. Sama międzynarodowa konferencja została zwołana na 20 kwietnia 1927 r. w Hayles-Roses koło Paryża, w kinie Les Roses.

Na jej obradach byli obecni: włoska delegacja, która wspierała "Platformę" - na jej czele stał Bifulchi - i inna włoska delegacja z magazynu "Pension e vidoli", w której składzie byli Luigi Fabbri, Camillo Berneri i Dougo Feieli. Także Francja przysłała dwie delegacje: jedna "Odeonu", przychylna "Platformie", i druga z Sevrem Ferendezem.

Komisja Machno, Czena i Ranki rekomendowała konferencji następujące uchwały:

- Określenie walki klas jako najważniejszej idei anarchizmu.
-
 Określenie anarchokomunizmu jako podstawy ruchu.

- Określenie syndykalizmu jako głównej metody walki.

- Powołanie Powszechnej Organizacji Anarchistycznej, bazującej na ideologii i taktyce wspólnej odpowiedzialności jednostek.

- Uznanie potrzeby opracowania programu realizacji rewolucji społecznej.

Po długiej debacie do projektów uchwał zostały wprowadzone pewne modyfikacje.

Jednak nic nie zostało uchwalone z powodu nalotu policji, która aresztowała wszystkich obecnych. Machno stanął przed możliwością deportacji i tylko kampania prowadzona przez francuskich anarchistów powstrzymała ekstradycję. Propozycja założenia "Międzynarodowej Federacji Rewolucyjnej Anarchizmu Komunistycznego" została odrzucona, w związku z czym jej zwolennicy odmówili dalszego uczestnictwa w konferencji.

Inne ataki na "Platforrąę" prowadzone były w dalszym ciągu przez Fabbriego, Berneriego, historyka anarchistycznego Maxa Nettlaua i słynnego włoskiego anarchistę Malatestę. "Dieło Truda" odpowiedziało na ataki "Odpowiedzią do Zantów" oraz przedmową Arszynowa w "Platformie" nr 29. W związku z tymi problemami Arszynow stracił nadzieję w przyszłość "Platformy" i wrócił do ZSRR w 1933 r. Następnie został oskarżony o "odnawianie anarchizmu w Rosji" i stracony w 1937 r., podczas czystek stalinowskich. Platforma nie utworzyła międzynarodowej organizacji, ale miała wpływ na kilka ruchów we Francji. Charakterystycznym rysem sytuacji była seria rozłamów wśród francuskich "platformistów". Początkowo kontrolowali oni główny nurt ruchu anarchistycznego, z czasem zmuszeni zostali do odejścia i założenia własnej grupy. We Włoszech zwolennicy "Platformy" założyli "Unione Anarco Coummunista Italiana" , która jednak szybko się rozpadła. W Bułgarii odnowioną została Anarcho-Komunistyczna Organizacja Bułgarii (FACB). Jednak twardogłowi "platformiści" odmawiali uznania nowej organizacji.

Podobnie w Polsce Federacja Anarchistyczna uznała za swój cel obalenie kapitalizmu i państwa przez walkę klas oraz rewolucję społeczną i stworzenie specyficznej organizacji nowego społeczeństwa: rad robotniczych i chłopskich bazujących na uznaniu wolności jednostki, a przy tym oskarżyła "Platformę" o autorytarne zapędy. W Hiszpanii Juan Gomez Casas pisał w "Anarchistyczna organizacja. Historia FAI", że hiszpańscy anarchiści byli skoncentrowani na powiększeniu swoich wpływów, co najmniej do takich rozmiarów, jak za Pierwszej Międzynarodówki.

Hiszpański anarchizm nie musiał się wtenczas martwić o izolację i rywalizację z bolszewikami. Tymczasem choć w Hiszpanii wpływy jej na całość ruchu były wciąż małe, "Platforma" jednak je ciągle umacniała. Kiedy w 1927 r . zakładano anarchistyczną organizację "Federacion Anarąuista Iberica" platformiści nie mogli wystąpić w dyskusji i opowiedzieć o tym, co się działo na konferencji w Hayles-Roses, ponieważ jej dokumenty nie były jeszcze przetłumaczone na hiszpański. J.Manuel Mulinez, w owym czasie sekretarz hiszpańskojezycznej grupy anarchistycznej w Francji, pisał do Cassasa: "Platforma Arszynowa i innych rosyjskich anarchistów miała mały wpływ i na ruch międzynarodowy, i w swoim kraju... Platforma chciała odgrywać większą rolę w międzynarodowym ruchu anarchistycznym, korzystając z doświadczeń Rewolucji Rosyjskiej. Dzisiaj po naszych doświadczeniach, wygląda na to, że w praktyce dało się to zrealizować w niewielkim stopniu."

II Wojna Światowa zakłóciła rozwój organizacji anarchistycznych, ale kontrowersje na temat "Platformy" odnowiły się po założeniu Federaction Communiste Libertarian we Francji i Gruppi Anarchi di Azione Proletariat we Włoszech we wczesnych latach pięćdziesiątych (była jeszcze mała Federacja Communiste Libertion hiszpańskich uchodźców). W obu przypadkach punktem wyjścia dla ich deklaracji ideowo-programowych była właśnie "Platforma". W późnych latach sześćdziesiątych i wczesnych latach siedemdziesiątych była ona również podstawą takich grup jak Organizacja Rewolucyjna Anarchistów w Wlk. Brytanii i Organization Revolutionnaire Anarchiste we Francji.

"Platforma" była cennym historycznym doświadczeniem ruchu anarchistycznego, poszukiwaniem większej efektywności oraz dróg wyjścia z politycznej izolacji, stagnacji i zamieszania. Postawiła przed nami pytania, na które musimy spróbować odpowiedzieć.

(Strona 2 z 6)
Artykuł aktualizowany: 23.11.2009