Autonomia robotnicza

Autonomia robotnicza
Aby zapobiec degeneracji ruchu społecznego, włoscy autonomiści zrealizowali koncepcję, wybiegającą o krok dalej od realiów ruchów czy partii oficjalnie kontestujących, lecz rzeczywiście potwierdzających istnienie kapitalizmu, w jego ewentualnie odświeżonej formie i treści. Dokonali analizy z punktu widzenia tych, którzy najbardziej odczuwali agresywny charakter gospodarki.

Marksizm i anarchizm

Marksizm i anarchizm
Upadek marksizmu w sferze politycznej i kompromitacja praktycznej realizacji idei „dyktatury proletariatu”, pociągnęły za sobą ogromne przeobrażenia na płaszczyźnie kulturowej. Ideolodzy systemu kapitalistycznego, mogli więc ogłosić „koniec historii”, ruch rewolucyjny został wyrugowany nie tylko w sensie fizycznym, zniknął również z ludzkich umysłów.

Teorie kryzysu

Teorie kryzysu
Czy kryzysy są wpisane w naturę sytemu kapitalistycznego, czy też są wywołane czynnikami wobec niego zewnętrznymi? Rozstrzygnięcie tego dylematu oczywiście ma spore znaczenie dla postawy, jaką dziś przyjmiemy: odrzucimy system w całości, czy będziemy starali się go jedynie reformować... aby dotrwał do następnego wstrząsu.

Samorządowa alternatywa

Samorządowa alternatywa
Czy w latach 80. istniała w ruchu "Solidarność" samorządowa alternatywa, zarówno dla PRL-owskiego socjalizmu, jak i dla kapitalizmu? Co się z nią stało? Czy samorządowa rewolucja została zdradzona, a jeśli tak to przez kogo? Na te pytania, mające fundamentalne znaczenie dla zrozumienia dzisiejszej sytuacji w Polsce, staramy się znaleźć odpowiedź w "Przeglądzie".

kaz"Strajk czy bezrobocie, praca kobiet nigdy się nie kończy"
"Niewolnictwo przy linii produkcyjnej nie jest wyzwoleniem od niewolnictwa przy zlewie"

15 września (środa) w godz. 18.00-21.00 odbędzie się panel dyskusyjny  w oparciu o teksty opublikowane w ostatnim numerze Przeglądu Anarchistycznego:


Silvii Federici - "Niestabilne zatrudnienie: perspektywa feministyczna"
Stevphena Shukaitisa - "Nikt nie wie, co może zbuntowane ciało"

Teksty prezentują tradycję autonomistycznego feminizmu z lat 70. Ruch ten rozszerzył miejsce
walk społecznych poza fabrykę, lokując je między innymi „w kuchni”, który zapoczątkował dyskusj
o możliwościach prowadzenia walki poza fabrykami, m.in. przez gospodynie domowe. Działaczki
autonomistycznego feminizmu jako pierwsze dostrzegły, że praca reprodukcyjna, domowa i opiekuńcza nie
odbywa się poza mechanizmami kapitalizmu – przeciwnie, poprzez reprodukowanie samego życia, kolejnych
pokoleń pracowników, ma strategiczne znaczenie dla całej kapitalistycznej gospodarki. Będąc całkowicie
nieodpłatną, odbywa się bez ponoszenia żadnych bezpośrednich kosztów przez państwo czy rynek. Ruch
autonomistycznego feminizmu oOdcinały się jednak od emancypacji poprzez pracę zawodową kobiet, dążąc
do walk, w których stawką jest odmowa pracy. Pisały: „„Rrozpoznając, że to co nazywamy 'reprodukcyjną
siłą roboczą' jest sferą akumulacji, a tym samym sferą wyzysku, byłyśmy również w stanie postrzegać
reprodukcję jako sferę walki i, co bardzo ważne, rozpocząć antykapitalistyczną walkę przeciwko pracy
reprodukcyjnej” – pisały twórczynie ruchu.

Teksty odnoszą się również do współczesnych prób realizowania tych koncepcji. Chcemy podczas spotkania
zastanowić się, w jaki sposób wykorzystywać narzędzia wypracowane przez autonomistyczne feministki w
dzisiejszych realiach oraz podczas walk toczonych obecnie.

Miejsce:
Teatr Dramatyczny // Pałac Kultury i Nauki // Plac Defilad 1, Warszawa, www.teatrdramatyczny.pl

Organizatorzy:
Inicjatywa Pracownicza/Kobiety z Inicjatywą, www.ozzip.pl
Przegląd Anarchistyczny, www.przeglad-anarchistyczny.org
Artykuł aktualizowany: 08.09.2010