Powstanie w Bolonii

Bakunin był przeświadczony o silnym ruchu rewolucyjnym we Włoszech. Już w lecie 1873 roku przystąpił do powstańczych przygotowań. W związku z tymi przygotowaniami, niedaleko Locarno na drodze do Bellinzony, nabyta została, za pieniądze Carla Cafiero, willa Baronata, położona niedaleko granicy. Służyć miała rewolucjonistom włoskim za skład broni, drukarnię i schronienie.

W styczniu 1874 roku powstał Włoski Komitet Rewolucji Socjalnej, który grupował takich działaczy jak: Cafiero, Fanelli, Costa, Malatesta. W pierwszym biuletynie Komitetu czytamy:

Włoski komitet do spraw rewolucji społecznej". Nr 1, styczeń 1874. [...] Przekonani, że pokojowa propaganda idei rewolucyjnych przeżyła się i że należy zastąpić ją głośną propagandą, uroczystym powstaniem i barykadami, podejmiemy wszelkie możliwe działania, ażeby walka tłumów z uprzywilejowanymi rozpoczęła się.

W drugim numerze, który ukazał się w marcu, rewolucjoniści pisali:

Włoski komitet do spraw rewolucji społecznej". Nr 2, marzec 1874. Do braci robotników miast i wsi - [...] okradzeni, poniżeni, uciemiężeni całej ziemi przychodzą do nas już nie po to, żeby dyskutować na temat próżnych, abstrakcyjnych formuł, ale żeby określić siły, zebrać je i popchnąć do przodu. Naród jest zmęczony słowami - nadszedł czas rozpoczęcia walki. Naprzód! Nauczyciele, lekarze, adwokaci, przewodniczący, konsulowie, dyktatorzy - nie jesteśmy tchórzliwym stadem owiec... Dzisiaj tyrania występuje przeciwko wszystkim: my jutro, jeśli zechcecie, będziemy śpiewać hymn zwycięstwa na jej przeklętym grobie. Proletariusze włoscy! Naprzód, naprzód! Energiczni i rozsądni jak wasi ojcowie, niewolnicy Spartakusa, gremplarze Lando, do wielkiej walki za naszą niezależność.

27 lipca Bakunin opuścił Locarno i przez Splugen udał się do Werony, a stamtąd do Bolonii, która wyznaczona została jako kwatera główna powstania. Przebywał tu pod nazwiskiem Tamburiniego. W ciągu dni kilku odbywały się przygotowania. Plany spiskowcom pokrzyżowała wiadomość o aresztowaniu głównego kierownika przygotowań Andrea Costy. Rewolucjoniści nie mogli zwlekać dłużej i dali sygnał do wybuchu. 7 sierpnia rozpowszechniać zaczęto w mieście Biuletyn nr 3 komitetu rewolucyjnego z wezwaniem do powstania:

Przyjaciele, bracia, jeśli nimi jesteście, to musicie być, jeśli nie przesiąknęliście korupcją, jeśli nie płynie wam w żyłach woda, ale krew, jeśli nie macie w piersi duszy tchórza, jeśli kochacie wolność, jeśli nienawidzicie niewolnictwa, jeśli jesteście wreszcie ludźmi: wyjdźcie... i z nami... Tymczasem pozdrawiamy ciebie, o świcie naszego odkupienia.

Kilkuset powstańców ruszyło ku Bolonii, próby powstańcze poczyniono również we Florencji, w Livorno, w kilku miejscowościach Marchii, Kalabrii, Apulii. Rządowemu wojsku, jednak dość szybko udało się rozbić grupy rewolucjonistów.

12 sierpnia Bakunin, przygnębiony niepowodzeniem, przebrany za wiejskiego plebana, przedostał się do Szwajcarii.
(Strona 15 z 16)
Artykuł aktualizowany: 23.11.2009