Autonomia robotnicza

Autonomia robotnicza
Aby zapobiec degeneracji ruchu społecznego, włoscy autonomiści zrealizowali koncepcję, wybiegającą o krok dalej od realiów ruchów czy partii oficjalnie kontestujących, lecz rzeczywiście potwierdzających istnienie kapitalizmu, w jego ewentualnie odświeżonej formie i treści. Dokonali analizy z punktu widzenia tych, którzy najbardziej odczuwali agresywny charakter gospodarki.

Marksizm i anarchizm

Marksizm i anarchizm
Upadek marksizmu w sferze politycznej i kompromitacja praktycznej realizacji idei „dyktatury proletariatu”, pociągnęły za sobą ogromne przeobrażenia na płaszczyźnie kulturowej. Ideolodzy systemu kapitalistycznego, mogli więc ogłosić „koniec historii”, ruch rewolucyjny został wyrugowany nie tylko w sensie fizycznym, zniknął również z ludzkich umysłów.

Teorie kryzysu

Teorie kryzysu
Czy kryzysy są wpisane w naturę sytemu kapitalistycznego, czy też są wywołane czynnikami wobec niego zewnętrznymi? Rozstrzygnięcie tego dylematu oczywiście ma spore znaczenie dla postawy, jaką dziś przyjmiemy: odrzucimy system w całości, czy będziemy starali się go jedynie reformować... aby dotrwał do następnego wstrząsu.

Samorządowa alternatywa

Samorządowa alternatywa
Czy w latach 80. istniała w ruchu "Solidarność" samorządowa alternatywa, zarówno dla PRL-owskiego socjalizmu, jak i dla kapitalizmu? Co się z nią stało? Czy samorządowa rewolucja została zdradzona, a jeśli tak to przez kogo? Na te pytania, mające fundamentalne znaczenie dla zrozumienia dzisiejszej sytuacji w Polsce, staramy się znaleźć odpowiedź w "Przeglądzie".

Dieło Truda (ros. Дело Труда, Sprawa Pracy) – czasopismo, a zarazem nazwa grupy rosyjskich anarchistów przebywających na emigracji we Francji po zwycięstwie bolszewików w rosyjskiej wojnie domowej i upadku powstania machnowców na Ukrainie.

W 1926 r. działająca w Paryżu grupa opublikowała tekst Platforma organizacyjna wolnościowego komunizmu, w którym w oparciu o swoje doświadczenia z rewolucji lutowej i październikowej oraz wojny domowej twierdziła m.in., że ruch anarchistyczny potrzebuje silniejszej niż dotychczas struktury politycznej oraz jedności organizacyjnej. Na bazie tych poglądów powstała w późniejszym czasie w ramach ruchu anarchistycznego pewna tendencja organizacyjna nazywana platformizmem. Poglądy grupy zostały skrytykowane przez wielu anarchistów, m.in. Errico Malatestę, Aleksandra Berkmana czy Wolina jako autorytarne.

W późniejszym czasie pod naciskiem zarówno władz francuskich, jak i stalinowców czasopismo zostało przeniesione do Chicago w Stanach Zjednoczonych. Do 1939 r. ukazywało się jako osobne czasopismo, a potem zostało połączone z anarchosyndykalistycznym czasopismem Probużdienie ("Пробуждение", Przebudzenie) i wychodziło do 1950 r. jako Dieło Truda-Probużdienie, pod redakcją Grigorija Maksimowa. Do grupy należeli m.in.: Nestor Machno, Piotr Arszynow, Ida Mett