Autonomia robotnicza

Autonomia robotnicza
Aby zapobiec degeneracji ruchu społecznego, włoscy autonomiści zrealizowali koncepcję, wybiegającą o krok dalej od realiów ruchów czy partii oficjalnie kontestujących, lecz rzeczywiście potwierdzających istnienie kapitalizmu, w jego ewentualnie odświeżonej formie i treści. Dokonali analizy z punktu widzenia tych, którzy najbardziej odczuwali agresywny charakter gospodarki.

Marksizm i anarchizm

Marksizm i anarchizm
Upadek marksizmu w sferze politycznej i kompromitacja praktycznej realizacji idei „dyktatury proletariatu”, pociągnęły za sobą ogromne przeobrażenia na płaszczyźnie kulturowej. Ideolodzy systemu kapitalistycznego, mogli więc ogłosić „koniec historii”, ruch rewolucyjny został wyrugowany nie tylko w sensie fizycznym, zniknął również z ludzkich umysłów.

Teorie kryzysu

Teorie kryzysu
Czy kryzysy są wpisane w naturę sytemu kapitalistycznego, czy też są wywołane czynnikami wobec niego zewnętrznymi? Rozstrzygnięcie tego dylematu oczywiście ma spore znaczenie dla postawy, jaką dziś przyjmiemy: odrzucimy system w całości, czy będziemy starali się go jedynie reformować... aby dotrwał do następnego wstrząsu.

Samorządowa alternatywa

Samorządowa alternatywa
Czy w latach 80. istniała w ruchu "Solidarność" samorządowa alternatywa, zarówno dla PRL-owskiego socjalizmu, jak i dla kapitalizmu? Co się z nią stało? Czy samorządowa rewolucja została zdradzona, a jeśli tak to przez kogo? Na te pytania, mające fundamentalne znaczenie dla zrozumienia dzisiejszej sytuacji w Polsce, staramy się znaleźć odpowiedź w "Przeglądzie".

Kognitariat – cognitive workers, pracownicy wykonujących pracę poznawczą. Twórcą tego pojęcia jest Franco Berardi (Bifo), który skupia się na stosunku pomiędzy pracą a komunikacją. Zakłada on, że pojęcie wirtualnej klasy jest jedynie abstrakcją fraktalnego oceanu mikrodziałalności wytwórczej pracowników wykonujących pracę poznawczą. Takie ujęcie nie zawiera w sobie społecznego i fizycznego istnienia ludzi wykonujących wirtualne zadania. Społeczne istnienie wirtualnych pracowników nie jest wirtualne, zmysłowe ciało wirtualnego pracownika nie jest wirtualne. Chcąc podkreślić materialną (w sensie fizycznej, psychologicznej, neurologicznej) presję na pracowników pracujących w gospodarce sieciowej, lepiej mówić o kognitywnym proletariacie, kognitariacie. Kognitariat określa zdolność społecznego intelektu do nadania sobie ciała, to znaczy do bycia nie tylko pracownikiem wykonującym pracę poznawczą, lecz do równoczesnego posiadania społecznych, cielesnych aspektów oraz społecznych i poznawczych stosunków. Jeśli nieposłuszeństwo obywatelskie przejawia się w kognitariacie to równocześnie można powiedzieć, że nieposłuszeństwo oznacza autonomię nie tylko wobec reguł, lecz również motywacje i życiowe oczekiwania.