Autonomia robotnicza

Autonomia robotnicza
Aby zapobiec degeneracji ruchu społecznego, włoscy autonomiści zrealizowali koncepcję, wybiegającą o krok dalej od realiów ruchów czy partii oficjalnie kontestujących, lecz rzeczywiście potwierdzających istnienie kapitalizmu, w jego ewentualnie odświeżonej formie i treści. Dokonali analizy z punktu widzenia tych, którzy najbardziej odczuwali agresywny charakter gospodarki.

Marksizm i anarchizm

Marksizm i anarchizm
Upadek marksizmu w sferze politycznej i kompromitacja praktycznej realizacji idei „dyktatury proletariatu”, pociągnęły za sobą ogromne przeobrażenia na płaszczyźnie kulturowej. Ideolodzy systemu kapitalistycznego, mogli więc ogłosić „koniec historii”, ruch rewolucyjny został wyrugowany nie tylko w sensie fizycznym, zniknął również z ludzkich umysłów.

Teorie kryzysu

Teorie kryzysu
Czy kryzysy są wpisane w naturę sytemu kapitalistycznego, czy też są wywołane czynnikami wobec niego zewnętrznymi? Rozstrzygnięcie tego dylematu oczywiście ma spore znaczenie dla postawy, jaką dziś przyjmiemy: odrzucimy system w całości, czy będziemy starali się go jedynie reformować... aby dotrwał do następnego wstrząsu.

Samorządowa alternatywa

Samorządowa alternatywa
Czy w latach 80. istniała w ruchu "Solidarność" samorządowa alternatywa, zarówno dla PRL-owskiego socjalizmu, jak i dla kapitalizmu? Co się z nią stało? Czy samorządowa rewolucja została zdradzona, a jeśli tak to przez kogo? Na te pytania, mające fundamentalne znaczenie dla zrozumienia dzisiejszej sytuacji w Polsce, staramy się znaleźć odpowiedź w "Przeglądzie".

Ze względu na to, iż obecnie towary w społeczeństwie kapitalistycznym zaczynają posiadać mniej materialny charakter, to różnią się składnikami kulturalnymi i informacyjnymi, zawartą w nich wiedzą, bądź jakością usług czy opieki. Praca wytwarzająca owe towary również się zmieniła. Praca niematerialna może więc być traktowana jako praca wytwarzająca informacyjną, kulturalną lub emocjonalną część składową towaru. Termin ten podkreśla, iż praca jest coraz trudniejsza do określenia w ramach kapitalistycznego schematu waloryzacji. Innymi słowy, czas pracy jest trudniejszy do zmierzenia i mniej odrębny od czasu poza pracą. Spora część obecnie produkowanej wartości powstaje poza właściwym procesem produkcji. Praca, która produkuje niematerialny towar taki jak usługa, wytwór kultury, wiedza lub komunikacja, jest wynikiem tego, iż w obecnie istniejących procesach produkcji rolę fundamentalną odgrywają informacja i komunikacja. Wynika z przejścia od modelu fordowskiego do toyotowskiego, gdzie decyzje dotyczące produkcji są podejmowane na podstawie decyzji rynku. Na pracę niematerialną składają się trzy aspekty. Komunikacyjna praca w produkcji przemysłowej powiązana z sieciami informatycznymi. Interaktywna praca analizy symbolicznej oraz rozwiązywanie problemów. Praca polegająca na wytwarzaniu oraz manipulowaniu uczuciami skupiająca się na cielesności i somatyce. Praca niematerialna wymaga społecznego kontaktu i współpracy, a jej wydajność zależy od kooperacji w ramach językowych, komunikacyjnych i emocjonalnych sieci.
Artykuł aktualizowany: 15.11.2009