Autonomia robotnicza

Autonomia robotnicza
Aby zapobiec degeneracji ruchu społecznego, włoscy autonomiści zrealizowali koncepcję, wybiegającą o krok dalej od realiów ruchów czy partii oficjalnie kontestujących, lecz rzeczywiście potwierdzających istnienie kapitalizmu, w jego ewentualnie odświeżonej formie i treści. Dokonali analizy z punktu widzenia tych, którzy najbardziej odczuwali agresywny charakter gospodarki.

Marksizm i anarchizm

Marksizm i anarchizm
Upadek marksizmu w sferze politycznej i kompromitacja praktycznej realizacji idei „dyktatury proletariatu”, pociągnęły za sobą ogromne przeobrażenia na płaszczyźnie kulturowej. Ideolodzy systemu kapitalistycznego, mogli więc ogłosić „koniec historii”, ruch rewolucyjny został wyrugowany nie tylko w sensie fizycznym, zniknął również z ludzkich umysłów.

Teorie kryzysu

Teorie kryzysu
Czy kryzysy są wpisane w naturę sytemu kapitalistycznego, czy też są wywołane czynnikami wobec niego zewnętrznymi? Rozstrzygnięcie tego dylematu oczywiście ma spore znaczenie dla postawy, jaką dziś przyjmiemy: odrzucimy system w całości, czy będziemy starali się go jedynie reformować... aby dotrwał do następnego wstrząsu.

Samorządowa alternatywa

Samorządowa alternatywa
Czy w latach 80. istniała w ruchu "Solidarność" samorządowa alternatywa, zarówno dla PRL-owskiego socjalizmu, jak i dla kapitalizmu? Co się z nią stało? Czy samorządowa rewolucja została zdradzona, a jeśli tak to przez kogo? Na te pytania, mające fundamentalne znaczenie dla zrozumienia dzisiejszej sytuacji w Polsce, staramy się znaleźć odpowiedź w "Przeglądzie".

SCALP – Section Carrément anti-LePen (Radykalna Sekcja przeciwko Le Penowi) to polityczna organizacja antyfaszystowska zbliżona do ruchu anarchistycznego, utworzona w 1984 r. w Tuluzie. SCALP powstał jako inicjatywa osób zaangażowanych wcześniej w ruch anty-nuklerany i inicjatywy antyimperialistyczne (przeciwko NATO, wsparcia dla Sandinistów w Nikaragui, solidarności z walką Basków itp.) przy okazji krajowego kongresu Frontu Narodowego, który miał się odbyć w Tuluzie. W wyniku zorganizowania przez SCALP kilkutysięcznej demonstracji, podczas której doszło do walk ulicznych z siłami porządkowymi, kongres ostatecznie się nie odbył. Powstanie SCALP-u stało się następnie impulsem do rozwoju innych organizacji antyfaszystowskich w całej Francji: w Paryżu powstała grupa SCALP-REFLEXes (od nazwy pisma publikującego artykuły i analizy na tematy społeczno-polityczne), w Marsylii – GAF (Groupe Anti-Fasciste) a w Lyonie – Urgence. Organizacje te w 1987 r. powołały Krajową Koordynację Antyfaszystowską, która przetrwała do 1991 r. W rok później, odrodziła się pod nazwą sieci No Pasaran.